Koninklijke Basketbal Club Bredene Jezebel
Vandaag namen we het in de terugronde op tegen Knokke. Dit was de ploeg waar we onze eerste wedstrijd van het seizoen tegen speelden en waar we tegen wonnen met 76-52. Maar toen was het met een voltallige bezetting; nu moesten we de klus zonder Gwenn en Kim klaren. Gelukkig was ook Knokke maar met zijn achten.
In het eerste quarter konden we een paar steals omzetten in doelpunten, en waren er ook verschillende assists te noteren. Maar te vaak mislukten onze doelpogingen. Halfweg het quarter stond het 10-6 en het puntenverschil op het einde was nog wat groter : 20-14. Knokke scoorde vooral via zijn speler met het rugnummer 8. Soms ging het er nogal heftig aan toe en aan het eind van dit quarter moest Karels knie even met ijs worden verzorgd nadat hij in defence niet had willen wijken en onzacht in aanraking kwam met de aanvaller van Knokke.
In het tweede quarter verhoogde de foutenlast van Knokke die zijn vlaggetje voor vier ploegfouten mocht rechtzetten. Onze ploeg was blijkbaar toch onder de indruk van het spel van de tegenstrever en het slaagpercentage van de doelpogingen zakte verder weg. Halfweg dit quarter was Knokke uitgelopen tot 26-16. Bredene raakte ook niet vooruit met de vrijworpen. Door onze slappere defence en onvoldoende gerichte passen, stond het aan de rust 37-22.
Na de rust was ons moment echter aangebroken ! We vochten hardnekkig terug en scoorden dat het een lieve lust was. De steals en assists deden het scorebord regelmatig in ons voordeel aantikken. We zagen ook een paar mooie fakes en moves. Ook bij het pakken van de rebounds deden we het beduidend beter. Alleen jammer van de vrijworpen die we niet konden afwerken. Knokke raakte moeilijk voorbij onze defence en kon slechts 9 punten scoren. Bredene daarentegen maakte 21 punten en kwam terug tot een score van 46-43.
Het laatste quarter werd het superspannend wat duidelijk merkbaar was in de toegenomen decibels bij de supporters. We naderden tot op één punt maar moesten dan even een minder goede defence bekopen met een inhaalmanoeuver van Knokke die terug naar 50-45 ging. Geen van beide ploegen gunde de tegenstanders cadeaus en dus ging het zeer moeizaam vooruit. Eindelijk lukte het ons om voor te komen met 52-53. Maar Knokke ging in een hogere versnelling om uiteindelijk toch de overwinning te pakken. De match eindigde op 56-53.
We zagen een zeer wisselend matchbeeld : een minder goed begin, maar na de rust toonden we dat we konden terugvechten door een achterstand van bijna 20 punten ongedaan te maken. En dat met een ploeg met slechts zeven spelers. De vrijworpen blijven daarbij een belangrijk aandachtspunt, want we konden er geen enkele afwerken.
Proficiat : Emily, Gerben, Karel, Manu, Nathan, Nigel en Quentino !
Met slechts zeven spelers moesten we het opnemen tegen Koksijde : Kim en Gwenn moesten forfait geven. Koksijde was met negen spelers, waarvan één tweedejaars.
In het eerste quarter nam Koksijde meteen balbezit en zette een doelpuntenreeks in die ons het nakijken gaf. Halfweg stond het al 2-12. Onze defence was nochtans niet slecht : we slaagden er een paar keer in om de 24 seconden-buzzer voor Koksijde te laten afgaan. Maar geen van onze spelers had de grootte en gestalte van een aantal jongens in de tegenstandersploeg. En dat maakte het moeilijk om de tegenstander te stoppen. Ook in de aanval konden we geen verschil maken.
Het quarter eindigde op 6-22.
In het tweede quarter zat het ons niet mee : een aantal doelpogingen wilden echt niet lukken en een paar keer kaatste de bal terug uit het ring. Toch gaven we niet op en haalden we al een hoger scoreritme. In dit quarter maakten we 14 punten. Onze defence verslapte echter en Koksijde scoorde 20 punten en maakte hierdoor de kloof groter. Anders dan in de heematch werden weinig fouten gemaakt en dit aan weerszijden van het veld. Veel vrijworpen waren er dus ook niet te maken. Het passen werd onvoldoende verzorgd zodat we te vaak balverlies leden. Onze ploeg raakte steeds meer ontmoedigd, want bij de rust stond het 20-42.
Het derde quarter trachtten we er opnieuw een betere sfeer in te krijgen en de humor haalde even de bovenhand, toen we een paar keer met spring en vliegwerk en achterwaartse passen moesten proberen in balbezit te blijven of de bal binnen de lijnen te houden. Koksijde werkte echter zeer goed af en leverde ook een sterke verdediging. We konden slechts drie doelpunten maken en dit door ofwel met verre shot te werken of Koksijde te verschalken met een steal of een gerichte inworp. De stand na het derde quarter was 26-56.
In het laatste quarter gingen we beter samenspelen zodat we aan een goed tempo konden scoren. Even leek het erop dat we dit quarter zouden winnen door de 18 punten die we konden maken. Maar Koksijde sneed te makkelijk doorheen onze verdediging en scoorde 22 punten. De vermoeidheid konden we relatief goed de baas, maar de achterstand inhalen of verkleinen bleek onbegonnen werk.
De match eindigde op 44-78, een verlies dat duidelijk zwaarder was dan in de heenronde toen we met 51-39 de overwinning aan Koksijde moesten laten.
Speelden vandaag : Emily, Gerben, Karel, Manu, Nathan, Nigel en Quentino.
We moesten vroeg opstaan, want om 8u20 hadden we afspraak aan de Oostendse Koninklijke stallingen voor de match tegen Duva. Opwarmen moest eerst in ons gewone kleren, want de truitjes waren blijven staan ten huize Martens ... Hopelijk wacht er Luc geen boete voor een snelheidsovertreding ! Gerben kon er vandaag niet bij zijn, dus waren we maar met zijn achten en bij het invullen van het wedstrijdblad bleken er nogal wat tweedejaars pupillen voor Duva te spelen. Het beloofde dus niet makkelijk te worden.
Het eerste quarter startte niet goed : Duva liep meteen uit tot een voorsprong van 8 punten. Onze ploeg verdedigde in eerste instantie niet voldoende en bij het passen leden we te vaak balverlies. Ook de afwerking bij de doelpogingen kon beter. Duva speelde het hard en maakte ook veel fouten. Halfweg het quarter moest bij hen het vlaggetje voor vier ploegfouten al worden rechtgezet. Ook bij ons had Manu al snel drie fouten en moest hij het daarom wat omzichtiger aanpakken. Het slaagpercentage van onze vrijworpen was onvoldoende om echt in te lopen. Even slaagden we erin de achterstand terug te brengen tot 6 punten, maar het quarter eindigde op 17-9.
Het tweede quarter bood eenzelfde wedstrijdbeeld : Duva die veel druk zette en opnieuw een zware foutenlast optekende, Bredene die de vrijworpen niet kon benutten om de score op te bouwen. Er werden net evenveel punten gescoord door beide ploegen als in het eerste quarter zodat het aan de rust 34-18 stond. Intussen had Kim een enkelblessure opgelopen zodat we het na de rust met zijn zevenen moesten opnemen tegen onze tegenstander.
Het derde quarter ging het scoreritme de hoogte in, maar jammergenoeg vooral bij Duva. De foutenlast was hoog voor beide ploegen. Bij Oostende waren er 2 spelers met 4 fouten en bij ons was dat ook het geval voor Karel en Manu, die bleven vechten ook in defence. Soms leek het of de bal was ingestreken met zeep, want de balverliezen langs beide kanten volgden elkaar in hoog tempo op. Nu Emily het laatste meisje op het veld was, wilde ze er volop voor gaan en dat lukte met mooie doelpunten en een paar harde aanvaringen met de Oostendse jongens. Na quarter 3 stond het 61-34. Onze achterstand was opgelopen tot 27 punten ...
Het laatste quarter kregen we onze vechtlust terug en vooral Emily en Karel trokken de ploeg mee door zich te blijven inspannen. Duva stond er even van te kijken �n we scoorden dit quarter meer dan zij : 23 punten voor Bredene ten opzichte van 20 voor Duva. Er werd tegelijkertijd ook minder agressief gespeeld met minder fouten als gevolg. De vrijworpen wilden al wat beter lukken en er waren duidelijk meer assists te noteren. De achterstand ophalen was echter een onmogelijke opdracht en Oostende won verdiend, want was de betere en meer ervaren ploeg. De match eindigde op 81-57.
Speelden vandaag : Emily, Gwen, Karel, Kim, Manu, Nathan, Nigel en Quentino.
Na de goede prestatie van vorige week, waren we klaar om het tegen onze geduchte tegenstrever van vorig seizoen op te nemen. Ware het niet dat Karel en Nathan het ook moesten opnemen tegen virussen die het op neus en keel gemund hadden. Maar we trokken toch voltallig richting Koksijde.
In het eerste quarter herkenden we al snel de sterke spelers van Koksijde : de 12 en de 11 mochten niet onderschat worden. Veel doelpunten werden er niet gemaakt en beide ploegen gingen gestaag en gelijk vooruit op het scorebord. Koksijde maakte wel nogal wat fouten om ons te verhinderen te scoren. Het nummer 12 maakte een driepunter. Het quarter eindigde op 13-11. Maar geen paniek : vorige week waren we ook ongeveer zo ge�indigd na het eerste quarter en waren we erin geslaagd de wedstrijd toch te winnen.
In het tweede quarter was het Bredene die veel fouten maakte, maar gelukkig wilden de vrijworpen bij Koksijde niet vlotten. Onze defence had niet terug van de aanvallen van de nummer 12 die er steeds weer in slaagde langs onze spelers te geraken en te scoren. Al snel kwam Koksijde op 7 punten voorsprong. Met een paar assists en doelpunten, kon die voorsprong bij de rust worden teruggebracht tot 27-23.
Het derde quarter lukte niet veel meer aan de kant van Bredene : we werkten de doelkansen niet af en misten de rebounds. Opnieuw was de foutenlast aan Koksijdes kant, maar opnieuw konden we de vrijworpen niet omzetten in doelpunten. Even stonden we 14 punten achter, waardoor we toch weer in hogere versnelling gingen spelen. Zo konden we het puntenverschil toch nog halveren tot 37-30.
In het laatste quarter begonnen we de moed te verliezen en vergaten we goed samen te spelen. Koksijde verdedigde goed, zodat we het van verre shots moesten hebben. Karel scoorde zo zelfs zijn eerste driepunter ! Hoewel de coach bleef supporteren en moed in spreken tijdens de time-out, konden we ons spel van vorige week niet terug bovenhalen.
De match eindigde op 51-39.
Het was een verdiende zege voor Koksijde die vandaag beter speelde dan wij. Maar met wat we vorige week hebben getoond, moeten we in de terugmatch zeker met alle kansen aan de start kunnen verschijnen !
Speelden vandaag : Emily, Gerben, Gwen, Karel, Kim, Manu, Nathan, Nigel en Quentino.
Het was onze eerste competitiematch van het nieuwe seizoen als pupillen. Voortaan staat de korf op de normale hoogte van 3,05 meter en moet de 24 secondenregel worden nageleefd. De ploegsamenstelling was ook veranderd en we speelden voor het eerst onder de leiding van coach Redgy. Iedereen begon door dit alles wat onwennig maar toch enthousiast aan de match.
In het eerste quarter was het wennen aan het wedstrijdritme en aan elkaar. Vooral de meisjes vlogen er meteen in en we konden een kleine voorsprong maken. De ploegen bleken echter aan elkaar gewaagd en ook Knokke was gedreven in het spel. Hun ploeg kon inlopen op Bredene en bleef steeds 4 tot 5 punten voor. Onze spelers hadden hier niet meteen een antwoord op, maar bleven rustig doorspelen. De foutenlast bleef laag dankzij een sportieve houding bij beide ploegen.
Het eerste quarter eindigde op 10-15.
In het tweede quarter raakten we meer in de wedstrijd en begonnen we ook echt samenspel te zien : de assists werden vlot uitgedeeld en omgezet in scores. We konden Knokke ook een paar keer de bal ontfutselen. In de vierde minuut kwamen we op gelijkspel met 20-20 op het scorebord. De doelpogingen werden niet altijd afgewerkt, wat voor een deel duidelijk te wijten was aan de hoogte van de bucket waar onze spelers nog niet aan gewoon zijn. Ook de vrijworpen hadden hieronder te lijden. We konden toch een kleine voorsprong maken en eindigden voor de rust op 35-31.
Na de rust ging het scoreritme sterk naar beneden en dit voor beide ploegen : de defence was aan weerszijden van het veld duidelijk aangescherpt. Onze ploeg kon slechts 9 punten scoren; Knokke zelfs maar 6. Hierdoor behielden we onze voorsprong en stond het aan het eind van het derde quarter 44-37.
In het laatste quarter was onze ploeg helemaal op dreef, terwijl bij Knokke de vermoeidheid duidelijk parten begon te spelen. We stealden een paar keer en de ploeg vormde team dankzij een aantal goede assists. De doelpunten leken niet te stuiten en kwamen van ver of werden zelfs 'in achteruit' gemaakt. Bredene kon 32 punten laten optekenen, terwijl Knokke niet verder kwam dan 15. De foutenlast bleef behoorlijk bij beide ploegen en het vlaggetje voor vier ploegfouten diende nooit rechtgezet.
De match eindigde op 76-52, het resultaat van het uithoudingsvermogen en goede samenspel in de poeg. De spirit zat alvast goed. Nu nog een beetje werken aan onze shot en onze vrijworpen ?
Proficiat : Emily, Gerben, Gwen, Karel, Kim, Manu, Nathan, Nigel en Quentino !
Verslag: Karin
Copyright Lay-out & Scripts 2008. Koen De Canck all rights reserved
Suggesties? Vragen? webmaster@bredenejezebel.be